Przejdź do treści

BadaniaPodsumowanie badania

Grzybiczy mikrobiom kału a nadwrażliwość w IBS

Małe badanie IBS wykazało związek składu grzybów w kale z grupami wrażliwości; doświadczenia sugerujące przyczynowość wykonano na szczurach.

W tej ścieżce

Obecny temat
Grzybiczy mikrobiom kału a nadwrażliwość w IBSObecnie

Wiarygodność i aktualizacje strony

Pierwsza publikacja
2026-10-09
Stan dowodów na dzień
2026-10-09
Ostatnia aktualizacja
2026-10-09
Autor instytucjonalny
Candipedia Research
Co się zmieniło
Pierwsze omówienie wybranego badania przekrojowego w IBS; ludzki związek obserwacyjny i doświadczenia wyłącznie na szczurach nie zmieniają wskazówek praktycznych.
Mogana Das Murtey and Patchamuthu Ramasamy, "Saccharomyces cerevisiae, SEM image", licensed under CC BY 3.0

Najważniejszy wniosek

W małej analizie kohorty IBS skład grzybów w kale różnił się między zdrowymi ochotnikami a dwiema grupami IBS o różnej wrażliwości trzewnej. To związek zaobserwowany u ludzi, a nie dowód, że grzyby wywołały objawy. Doświadczenia z manipulowaniem grzybami i ograniczeniem nadwrażliwości wykonano na szczurach, nie u ludzi.

Dlaczego to źródło jest ważne

Badanie pokazuje ograniczony przykład związku grzybiczego mikrobiomu kału z IBS. Pozwala oddzielić tę obserwację u ludzi od szerokiego zespołu przypisywanego Candidzie oraz od SIFO, które definiuje się w innej populacji i na podstawie hodowli aspiratu z jelita cienkiego.

Badanie i populacja

Uczestnicy byli podgrupami kohorty IBS w Maastricht, obejmującej 540 pacjentów z IBS i 205 zdrowych osób kontrolnych. Omówiona analiza objęła 18 zdrowych ochotników, 19 osób z IBS i nadwrażliwością trzewną oraz 20 osób z IBS i prawidłową wrażliwością. IBS rozpoznawano według kryteriów Rome III. Grupy wrażliwości określono za pomocą barostatu odbytniczego; próg nadwrażliwości wynosił co najmniej 20 mm w skali bólu przy ciśnieniu 26 mmHg. Uczestnicy nie stosowali antybiotyków ani leków przeciwgrzybiczych w ciągu trzech miesięcy przed pobraniem próbek. W tej części u ludzi nie prowadzono leczenia.

Co badano

Badacze porównali skład grzybów w kale metodą metabarkodowania ITS1 oraz ocenili różnorodność i sygnatury grup. U szczurów Long-Evans flukonazol lub nystatynę podawano przez 21 dni przed stresem unikania wody, a wrażliwość trzewną mierzono przez rozdęcie jelita grubego. W innych doświadczeniach transferowano treść kątnicy zebranej od dawców oraz badano rozpuszczalny beta-glukan w dawce 20 lub 50 mg/kg i inhibitor SYK w dawce 1, 10 lub 30 mg/kg. Testy ex vivo i na komórkach tucznych badały sygnalizację immunologiczną wywoływaną przez grzyby. To badania przedkliniczne, oddzielne od obserwacji u ludzi.

Wyniki

Łączny udział Saccharomyces cerevisiae i Candida albicans wynosił 57% odczytów grzybów u 18 zdrowych ochotników, 76% u 19 osób z nadwrażliwością w IBS oraz 83% u 20 osób z prawidłową wrażliwością. Łączny udział nie różnił się między grupami IBS, ale różnił się między każdą z nich a grupą kontrolną. Odsetki opisują względne odczyty, a nie liczbę grzybów czy zakażenie.

Różnorodność Shannona była większa u osób kontrolnych niż w grupie IBS z nadwrażliwością (P<.01) i w grupie IBS z prawidłową wrażliwością (P<.001); na rycinie podano 16–20 osób na grupę. Sygnatura wybrana metodą stability selection odróżniała IBS z nadwrażliwością od kontroli z AUC>0.9 (P<.01), ale nie sprawdzono jej w odrębnej kohorcie. Inne porównania opisano jako dobrze rozróżniające grupy, bez dokładnych wartości AUC w tekście głównym.

U szczurów flukonazol i nystatyna zapobiegały nadwrażliwości wywołanej stresem unikania wody. Po zmniejszeniu utrwalonej nadwrażliwości przez łączne podanie flukonazolu i nystatyny treść kątnicy od nieleczonych dawców po separacji od matki przywracała reakcję; treść od dawców leczonych oraz nieoddzielanych od matki jej nie przywracała. Każda grupa transferowa liczyła osiem szczurów. Rozpuszczalny beta-glukan w dawce 50 mg/kg zmniejszał lub zapobiegał nadwrażliwości, podczas gdy 20 mg/kg nie wykazywał takiego efektu; 50 mg/kg dwa razy na dobę przez tydzień odwracało utrwaloną nadwrażliwość po stresie. Inhibitor SYK również odwracał nadwrażliwość. Wyniki nie oszacowują efektu u ludzi.

Zastosowanie wyników

Wyniki u ludzi dotyczą wybranej grupy z IBS, u której porównano grzybiczy mikrobiom kału według wrażliwości trzewnej. Nie ustalają zakażenia, szerokiego przerostu Candida ani SIFO. Wyniki u zwierząt sugerują mechanizmy do dalszych badań, ale nie pokazują, że leki przeciwgrzybicze lub inne badane substancje pomagają osobom z IBS.

Ograniczenia

Próba u ludzi była mała, pochodziła z jednej kohorty i została oceniona w jednym punkcie. Autorzy podkreślili, że obserwowany związek wymaga replikacji i nie ustala przyczynowości. Sekwencjonowanie mierzyło względny skład społeczności, a nie liczbę organizmów. Niektóre analizy rycin obejmowały 16–20 osób na grupę, a artykuł nie wyjaśnia brakujących próbek. AUC nie zwalidowano zewnętrznie jako testu diagnostycznego.

Mykobiomy ludzi i szczurów pokrywały się tylko częściowo. Doświadczenia na szczurach i testy laboratoryjne nie dowodzą korzyści ani bezpieczeństwa leczenia u ludzi. Wyniki u szczurów przedstawiono jako średnie z błędem standardowym i oznaczeniami istotności, bez tabelarycznych bezwzględnych wielkości efektu ani przedziałów ufności. Nie opisano zdarzeń niepożądanych ani tolerancji u zwierząt. Badanie dotyczyło grzybów w kale, a nie SIFO definiowanego hodowlą aspiratu z jelita cienkiego, i nie testowało proponowanego szerokiego zespołu wieloukładowego związanego z Candidą.

Znaczenie dla obecnego wniosku

Kontekstowe. Badanie opisuje ograniczony związek między składem mykobiomu kału a grupami IBS o różnej wrażliwości trzewnej. Doprecyzowuje, że w IBS istnieje niewielka obserwacja u ludzi, ale nie zmienia wniosku dotyczącego szerokiej candidy: dane ludzkie są obserwacyjne, autorzy wskazują potrzebę replikacji, a doświadczenia przyczynowe ograniczono do szczurów.

Wpływ na zalecane postępowanie

Brak zmiany praktycznej. Badanie nie wykazuje, że Candida powoduje objawy u danej osoby, nie waliduje sekwencjonowania kału jako testu diagnostycznego i nie testuje leczenia u ludzi. Nie uzasadnia rozpoznawania szerokiego zespołu Candida ani leczenia przeciwgrzybiczego w IBS.

Finansowanie i konflikty

Sara Botschuijver otrzymała wsparcie z The Netherlands Digestive Diseases Foundation, projekt 1CDP005. Wouter de Jonge otrzymał grant NWO VIDI i Marie Curie ETN 641665. De Jonge zgłosił wynagrodzenie konsultingowe i granty badawcze od GlaxoSmithKline oraz granty od Dr Willmar Schwabe i Mead Johnson Nutrition Pediatric Institute. René van den Wijngaard zgłosił grant od Dr Willmar Schwabe; pozostali autorzy nie zgłosili konfliktów finansowych. Guus Roeselers i Heleen H. de Weerd byli wówczas związani z Danone-Nutricia Research.

Źródło

Przeczytaj pełny tekst wersji wydawcy w repozytorium Amsterdam UMC, Gastroenterology 2017;153(4):1026–1039 (publikacja online 15 czerwca 2017 r.; DOI: 10.1053/j.gastro.2017.06.004).

Rodzaj badania, populacja i wielkość próby

Rodzaj badania
Przekrojowe porównanie składu mikrobiomu kału u ludzi oraz równoległe doświadczenia na szczurach i testy laboratoryjne
Populacja
18 zdrowych ochotników i 39 osób z IBS z kohorty w Maastricht: 19 z nadwrażliwością trzewną i 20 z prawidłową wrażliwością
Wielkość próby
57 osób w analizie ludzkiej; w doświadczeniach na szczurach grupy liczyły 7–9 zwierząt zależnie od eksperymentu, a w każdej grupie transferowej było 8 szczurów
Przeczytaj oryginalne źródło

Wyniki

  • W odczytach sekwencjonowania grzybów z kału *Saccharomyces cerevisiae* i *Candida albicans* stanowiły łącznie 57% u 18 zdrowych ochotników, 76% u 19 osób z IBS i nadwrażliwością trzewną oraz 83% u 20 osób z IBS i prawidłową wrażliwością. Łączny udział nie różnił się między grupami IBS, ale obie grupy różniły się od kontrolnej. Są to względne odsetki odczytów, a nie liczby organizmów, częstość zakażenia ani rozpoznania.
  • Różnorodność Shannona była większa u zdrowych ochotników niż w grupie IBS z nadwrażliwością (P<.01) i w grupie IBS z prawidłową wrażliwością (P<.001). Na rycinie dla tej analizy podano 16–20 osób na grupę; przyczyn brakujących próbek nie opisano.
  • Sygnatura wybrana metodą stability selection odróżniała IBS z nadwrażliwością trzewną od zdrowych ochotników z AUC>0.9 (P<.01). Nie sprawdzono jej w osobnej kohorcie ani nie zwalidowano jako testu diagnostycznego; w tekście głównym nie podano dokładnego AUC dla innych porównań.
  • U szczurów 21 dni podawania flukonazolu lub nystatyny zapobiegało nadwrażliwości trzewnej wywołanej stresem unikania wody, a treść kątnicy od nieleczonych dawców po separacji od matki przywracała ją po działaniu leków przeciwgrzybiczych. Rozpuszczalny beta-glukan w dawce 50 mg/kg, ale nie 20 mg/kg, oraz inhibitor SYK również zmniejszały lub odwracały nadwrażliwość. Grupy zapobiegawcze liczyły 8–9 szczurów, a grupy transferowe po 8 biorców; nie badano leczenia u ludzi.

Ograniczenia

Analiza u ludzi objęła 18 zdrowych ochotników i 39 osób z IBS z jednej kohorty; była przekrojowa.
Nie pozwala ustalić, czy wzorzec grzybów poprzedzał fenotyp IBS, wywołał go czy był jego następstwem; autorzy wskazali potrzebę replikacji w innej kohorcie.
Sekwencjonowanie opisuje względne odczyty grzybów, a analiza różnorodności na rycinie obejmowała 16–20 osób na grupę.
Względne odczyty nie są bezwzględną liczbą organizmów ani miarą choroby; nie podano przyczyn braków próbek w poszczególnych analizach.
Sygnatura stability selection odróżniała jedną parę grup z AUC>0.9.
Nie przeprowadzono walidacji w osobnej kohorcie, nie ustalono progu klinicznego ani użyteczności diagnostycznej u ludzi.
Doświadczenia z lekami przeciwgrzybiczymi, transferem, beta-glukanem i szlakiem SYK wykonano na szczurach lub w układach laboratoryjnych.
Wyniki u szczurów nie ustalają przyczynowości u ludzi, korzyści z leczenia, dawki ani bezpieczeństwa; mykobiomy ludzi i szczurów pokrywały się tylko częściowo.
W artykule nie opisano zdarzeń niepożądanych, wyników bezpieczeństwa klinicznego ani tolerancji u szczurów.
Braku opisanych szkód nie można interpretować jako dowodu bezpieczeństwa.

Dotyczy

  • Wyników jednego małego badania w wybranej kohorcie IBS dotyczących względnego składu grzybów w kale w grupach o różnej wrażliwości trzewnej.
  • Hipotez badanych u zwierząt i laboratoryjnie o możliwym wpływie sygnałów grzybiczych na wrażliwość trzewną.

Nie dotyczy

  • Rozpoznawania zakażenia Candida, szerokiego zespołu związanego z Candidą ani SIFO na podstawie objawów lub sekwencjonowania kału.
  • Ustalenia, że różnice grzybów wywołały objawy IBS u ludzi, ani walidacji ludzkiego testu diagnostycznego.
  • Dowodu, że leki przeciwgrzybicze, beta-glukany lub inhibitor SYK leczą IBS u ludzi.

Znaczenie dla obecnego wniosku

Kontekstowy

Porównanie u ludzi opisuje ograniczony związek między składem grzybów w kale a grupami wrażliwości w IBS. Nie ustala przyczynowości u ludzi ani nie bada szerokiego zespołu Candida; doświadczenia przyczynowe wykonano na szczurach, więc badanie nie uzasadnia zmiany rozpoznawania ani leczenia.

Powiązana mapa dowodów

Wpływ na zalecane postępowanie

Brak zmiany praktycznej. Ograniczony związek z IBS nie dowodzi, że Candida powoduje objawy, a doświadczenia przyczynowe wykonano na szczurach. Badanie nie uzasadnia rozpoznawania szerokiego zespołu Candida ani leczenia przeciwgrzybiczego u ludzi.

Finansowanie i konflikty interesów

Finansowanie
Sara Botschuijver otrzymała wsparcie z The Netherlands Digestive Diseases Foundation, projekt 1CDP005; Wouter de Jonge — grant NWO VIDI oraz Marie Curie ETN 641665.
Konflikty interesów
Wouter de Jonge zgłosił wynagrodzenie konsultingowe i granty badawcze od GlaxoSmithKline oraz granty od Dr Willmar Schwabe i Mead Johnson Nutrition Pediatric Institute. René van den Wijngaard zgłosił grant badawczy od Dr Willmar Schwabe; pozostali autorzy nie zgłosili konfliktów finansowych. Guus Roeselers i Heleen H. de Weerd byli wówczas związani z Danone-Nutricia Research.
Data publikacji
2017-10-01

Źródła

Zobacz 1 źródło