BadaniaPodsumowanie badania
Grzybiczy mikrobiom kału a nadwrażliwość w IBS
Małe badanie IBS wykazało związek składu grzybów w kale z grupami wrażliwości; doświadczenia sugerujące przyczynowość wykonano na szczurach.
W tej ścieżce
- Obecny temat
- Grzybiczy mikrobiom kału a nadwrażliwość w IBSObecnie

Najważniejszy wniosek
W małej analizie kohorty IBS skład grzybów w kale różnił się między zdrowymi ochotnikami a dwiema grupami IBS o różnej wrażliwości trzewnej. To związek zaobserwowany u ludzi, a nie dowód, że grzyby wywołały objawy. Doświadczenia z manipulowaniem grzybami i ograniczeniem nadwrażliwości wykonano na szczurach, nie u ludzi.
Dlaczego to źródło jest ważne
Badanie pokazuje ograniczony przykład związku grzybiczego mikrobiomu kału z IBS. Pozwala oddzielić tę obserwację u ludzi od szerokiego zespołu przypisywanego Candidzie oraz od SIFO, które definiuje się w innej populacji i na podstawie hodowli aspiratu z jelita cienkiego.
Badanie i populacja
Uczestnicy byli podgrupami kohorty IBS w Maastricht, obejmującej 540 pacjentów z IBS i 205 zdrowych osób kontrolnych. Omówiona analiza objęła 18 zdrowych ochotników, 19 osób z IBS i nadwrażliwością trzewną oraz 20 osób z IBS i prawidłową wrażliwością. IBS rozpoznawano według kryteriów Rome III. Grupy wrażliwości określono za pomocą barostatu odbytniczego; próg nadwrażliwości wynosił co najmniej 20 mm w skali bólu przy ciśnieniu 26 mmHg. Uczestnicy nie stosowali antybiotyków ani leków przeciwgrzybiczych w ciągu trzech miesięcy przed pobraniem próbek. W tej części u ludzi nie prowadzono leczenia.
Co badano
Badacze porównali skład grzybów w kale metodą metabarkodowania ITS1 oraz ocenili różnorodność i sygnatury grup. U szczurów Long-Evans flukonazol lub nystatynę podawano przez 21 dni przed stresem unikania wody, a wrażliwość trzewną mierzono przez rozdęcie jelita grubego. W innych doświadczeniach transferowano treść kątnicy zebranej od dawców oraz badano rozpuszczalny beta-glukan w dawce 20 lub 50 mg/kg i inhibitor SYK w dawce 1, 10 lub 30 mg/kg. Testy ex vivo i na komórkach tucznych badały sygnalizację immunologiczną wywoływaną przez grzyby. To badania przedkliniczne, oddzielne od obserwacji u ludzi.
Wyniki
Łączny udział Saccharomyces cerevisiae i Candida albicans wynosił 57% odczytów grzybów u 18 zdrowych ochotników, 76% u 19 osób z nadwrażliwością w IBS oraz 83% u 20 osób z prawidłową wrażliwością. Łączny udział nie różnił się między grupami IBS, ale różnił się między każdą z nich a grupą kontrolną. Odsetki opisują względne odczyty, a nie liczbę grzybów czy zakażenie.
Różnorodność Shannona była większa u osób kontrolnych niż w grupie IBS z nadwrażliwością (P<.01) i w grupie IBS z prawidłową wrażliwością (P<.001); na rycinie podano 16–20 osób na grupę. Sygnatura wybrana metodą stability selection odróżniała IBS z nadwrażliwością od kontroli z AUC>0.9 (P<.01), ale nie sprawdzono jej w odrębnej kohorcie. Inne porównania opisano jako dobrze rozróżniające grupy, bez dokładnych wartości AUC w tekście głównym.
U szczurów flukonazol i nystatyna zapobiegały nadwrażliwości wywołanej stresem unikania wody. Po zmniejszeniu utrwalonej nadwrażliwości przez łączne podanie flukonazolu i nystatyny treść kątnicy od nieleczonych dawców po separacji od matki przywracała reakcję; treść od dawców leczonych oraz nieoddzielanych od matki jej nie przywracała. Każda grupa transferowa liczyła osiem szczurów. Rozpuszczalny beta-glukan w dawce 50 mg/kg zmniejszał lub zapobiegał nadwrażliwości, podczas gdy 20 mg/kg nie wykazywał takiego efektu; 50 mg/kg dwa razy na dobę przez tydzień odwracało utrwaloną nadwrażliwość po stresie. Inhibitor SYK również odwracał nadwrażliwość. Wyniki nie oszacowują efektu u ludzi.
Zastosowanie wyników
Wyniki u ludzi dotyczą wybranej grupy z IBS, u której porównano grzybiczy mikrobiom kału według wrażliwości trzewnej. Nie ustalają zakażenia, szerokiego przerostu Candida ani SIFO. Wyniki u zwierząt sugerują mechanizmy do dalszych badań, ale nie pokazują, że leki przeciwgrzybicze lub inne badane substancje pomagają osobom z IBS.
Ograniczenia
Próba u ludzi była mała, pochodziła z jednej kohorty i została oceniona w jednym punkcie. Autorzy podkreślili, że obserwowany związek wymaga replikacji i nie ustala przyczynowości. Sekwencjonowanie mierzyło względny skład społeczności, a nie liczbę organizmów. Niektóre analizy rycin obejmowały 16–20 osób na grupę, a artykuł nie wyjaśnia brakujących próbek. AUC nie zwalidowano zewnętrznie jako testu diagnostycznego.
Mykobiomy ludzi i szczurów pokrywały się tylko częściowo. Doświadczenia na szczurach i testy laboratoryjne nie dowodzą korzyści ani bezpieczeństwa leczenia u ludzi. Wyniki u szczurów przedstawiono jako średnie z błędem standardowym i oznaczeniami istotności, bez tabelarycznych bezwzględnych wielkości efektu ani przedziałów ufności. Nie opisano zdarzeń niepożądanych ani tolerancji u zwierząt. Badanie dotyczyło grzybów w kale, a nie SIFO definiowanego hodowlą aspiratu z jelita cienkiego, i nie testowało proponowanego szerokiego zespołu wieloukładowego związanego z Candidą.
Znaczenie dla obecnego wniosku
Kontekstowe. Badanie opisuje ograniczony związek między składem mykobiomu kału a grupami IBS o różnej wrażliwości trzewnej. Doprecyzowuje, że w IBS istnieje niewielka obserwacja u ludzi, ale nie zmienia wniosku dotyczącego szerokiej candidy: dane ludzkie są obserwacyjne, autorzy wskazują potrzebę replikacji, a doświadczenia przyczynowe ograniczono do szczurów.
Wpływ na zalecane postępowanie
Brak zmiany praktycznej. Badanie nie wykazuje, że Candida powoduje objawy u danej osoby, nie waliduje sekwencjonowania kału jako testu diagnostycznego i nie testuje leczenia u ludzi. Nie uzasadnia rozpoznawania szerokiego zespołu Candida ani leczenia przeciwgrzybiczego w IBS.
Finansowanie i konflikty
Sara Botschuijver otrzymała wsparcie z The Netherlands Digestive Diseases Foundation, projekt 1CDP005. Wouter de Jonge otrzymał grant NWO VIDI i Marie Curie ETN 641665. De Jonge zgłosił wynagrodzenie konsultingowe i granty badawcze od GlaxoSmithKline oraz granty od Dr Willmar Schwabe i Mead Johnson Nutrition Pediatric Institute. René van den Wijngaard zgłosił grant od Dr Willmar Schwabe; pozostali autorzy nie zgłosili konfliktów finansowych. Guus Roeselers i Heleen H. de Weerd byli wówczas związani z Danone-Nutricia Research.
Źródło
Przeczytaj pełny tekst wersji wydawcy w repozytorium Amsterdam UMC, Gastroenterology 2017;153(4):1026–1039 (publikacja online 15 czerwca 2017 r.; DOI: 10.1053/j.gastro.2017.06.004).
Rodzaj badania, populacja i wielkość próby
- Rodzaj badania
- Przekrojowe porównanie składu mikrobiomu kału u ludzi oraz równoległe doświadczenia na szczurach i testy laboratoryjne
- Populacja
- 18 zdrowych ochotników i 39 osób z IBS z kohorty w Maastricht: 19 z nadwrażliwością trzewną i 20 z prawidłową wrażliwością
- Wielkość próby
- 57 osób w analizie ludzkiej; w doświadczeniach na szczurach grupy liczyły 7–9 zwierząt zależnie od eksperymentu, a w każdej grupie transferowej było 8 szczurów
Wyniki
- W odczytach sekwencjonowania grzybów z kału *Saccharomyces cerevisiae* i *Candida albicans* stanowiły łącznie 57% u 18 zdrowych ochotników, 76% u 19 osób z IBS i nadwrażliwością trzewną oraz 83% u 20 osób z IBS i prawidłową wrażliwością. Łączny udział nie różnił się między grupami IBS, ale obie grupy różniły się od kontrolnej. Są to względne odsetki odczytów, a nie liczby organizmów, częstość zakażenia ani rozpoznania.
- Różnorodność Shannona była większa u zdrowych ochotników niż w grupie IBS z nadwrażliwością (P<.01) i w grupie IBS z prawidłową wrażliwością (P<.001). Na rycinie dla tej analizy podano 16–20 osób na grupę; przyczyn brakujących próbek nie opisano.
- Sygnatura wybrana metodą stability selection odróżniała IBS z nadwrażliwością trzewną od zdrowych ochotników z AUC>0.9 (P<.01). Nie sprawdzono jej w osobnej kohorcie ani nie zwalidowano jako testu diagnostycznego; w tekście głównym nie podano dokładnego AUC dla innych porównań.
- U szczurów 21 dni podawania flukonazolu lub nystatyny zapobiegało nadwrażliwości trzewnej wywołanej stresem unikania wody, a treść kątnicy od nieleczonych dawców po separacji od matki przywracała ją po działaniu leków przeciwgrzybiczych. Rozpuszczalny beta-glukan w dawce 50 mg/kg, ale nie 20 mg/kg, oraz inhibitor SYK również zmniejszały lub odwracały nadwrażliwość. Grupy zapobiegawcze liczyły 8–9 szczurów, a grupy transferowe po 8 biorców; nie badano leczenia u ludzi.
Ograniczenia
- Analiza u ludzi objęła 18 zdrowych ochotników i 39 osób z IBS z jednej kohorty; była przekrojowa.
- Nie pozwala ustalić, czy wzorzec grzybów poprzedzał fenotyp IBS, wywołał go czy był jego następstwem; autorzy wskazali potrzebę replikacji w innej kohorcie.
- Sekwencjonowanie opisuje względne odczyty grzybów, a analiza różnorodności na rycinie obejmowała 16–20 osób na grupę.
- Względne odczyty nie są bezwzględną liczbą organizmów ani miarą choroby; nie podano przyczyn braków próbek w poszczególnych analizach.
- Sygnatura stability selection odróżniała jedną parę grup z AUC>0.9.
- Nie przeprowadzono walidacji w osobnej kohorcie, nie ustalono progu klinicznego ani użyteczności diagnostycznej u ludzi.
- Doświadczenia z lekami przeciwgrzybiczymi, transferem, beta-glukanem i szlakiem SYK wykonano na szczurach lub w układach laboratoryjnych.
- Wyniki u szczurów nie ustalają przyczynowości u ludzi, korzyści z leczenia, dawki ani bezpieczeństwa; mykobiomy ludzi i szczurów pokrywały się tylko częściowo.
- W artykule nie opisano zdarzeń niepożądanych, wyników bezpieczeństwa klinicznego ani tolerancji u szczurów.
- Braku opisanych szkód nie można interpretować jako dowodu bezpieczeństwa.
Dotyczy
- Wyników jednego małego badania w wybranej kohorcie IBS dotyczących względnego składu grzybów w kale w grupach o różnej wrażliwości trzewnej.
- Hipotez badanych u zwierząt i laboratoryjnie o możliwym wpływie sygnałów grzybiczych na wrażliwość trzewną.
Nie dotyczy
- Rozpoznawania zakażenia Candida, szerokiego zespołu związanego z Candidą ani SIFO na podstawie objawów lub sekwencjonowania kału.
- Ustalenia, że różnice grzybów wywołały objawy IBS u ludzi, ani walidacji ludzkiego testu diagnostycznego.
- Dowodu, że leki przeciwgrzybicze, beta-glukany lub inhibitor SYK leczą IBS u ludzi.
Znaczenie dla obecnego wniosku
Kontekstowy
Porównanie u ludzi opisuje ograniczony związek między składem grzybów w kale a grupami wrażliwości w IBS. Nie ustala przyczynowości u ludzi ani nie bada szerokiego zespołu Candida; doświadczenia przyczynowe wykonano na szczurach, więc badanie nie uzasadnia zmiany rozpoznawania ani leczenia.
Powiązana mapa dowodówWpływ na zalecane postępowanie
Brak zmiany praktycznej. Ograniczony związek z IBS nie dowodzi, że Candida powoduje objawy, a doświadczenia przyczynowe wykonano na szczurach. Badanie nie uzasadnia rozpoznawania szerokiego zespołu Candida ani leczenia przeciwgrzybiczego u ludzi.
Finansowanie i konflikty interesów
- Finansowanie
- Sara Botschuijver otrzymała wsparcie z The Netherlands Digestive Diseases Foundation, projekt 1CDP005; Wouter de Jonge — grant NWO VIDI oraz Marie Curie ETN 641665.
- Konflikty interesów
- Wouter de Jonge zgłosił wynagrodzenie konsultingowe i granty badawcze od GlaxoSmithKline oraz granty od Dr Willmar Schwabe i Mead Johnson Nutrition Pediatric Institute. René van den Wijngaard zgłosił grant badawczy od Dr Willmar Schwabe; pozostali autorzy nie zgłosili konfliktów finansowych. Guus Roeselers i Heleen H. de Weerd byli wówczas związani z Danone-Nutricia Research.
- Data publikacji
- 2017-10-01
Źródła
Zobacz 1 źródło
- Intestinal Fungal Dysbiosis Is Associated With Visceral Hypersensitivity in Patients With Irritable Bowel Syndrome and Rats
- Rodzaj źródła
- Badanie obserwacyjne
- Opublikowano
- 2017-10-01