Grzybica pochwy: inne gatunki Candida w Afryce Subsaharyjskiej

Raportowane oszacowanie z modelu efektów losowych dla gatunków Candida innych niż C. albicans wśród wszystkich kobiet w uwzględnionych badaniach wyniosło 12,56%; wśród potwierdzonych izolatów Candida wyniosło 34,98%. To dwa różne oszacowania modelowe, a nie surowe liczby zaobserwowanych przypadków. Dotyczą badań z Afryki Subsaharyjskiej; niespójności sum w tabelach ograniczają ich interpretację.

Przegląd zestawia regionalne wyniki dotyczące Candida innych niż C. albicans z badań kobiet w Afryce Subsaharyjskiej. Pokazuje rozkład gatunków zgłaszany w tych warunkach, ale nie określa częstości w innych regionach ani nie wyznacza postępowania dla konkretnej osoby.

Autorzy szukali badań pierwotnych opublikowanych w latach 2015–2025 i uwzględnili 14 badań przekrojowych obejmujących 3 587 kobiet w wieku 15–49 lat z dziewięciu państw Afryki Subsaharyjskiej. W badaniach stosowano hodowlę oraz fenotypowe lub biochemiczne metody identyfikacji gatunków; dwa badania dodatkowo wykorzystywały potwierdzenie molekularne.

Oszacowano udział Candida innych niż C. albicans wśród wszystkich uczestniczek oraz wśród potwierdzonych izolatów Candida, a także udział czterech nazwanych gatunków. Wyniki badań wrażliwości na leki przeciwgrzybicze omówiono narracyjnie, bez metaanalizy.

Wśród wszystkich kobiet raportowane oszacowanie z modelu efektów losowych wyniosło 12,56% (95% CI 8,73–17,83%; 14 badań, 3 587 kobiet; I²=66,40%). Liczby przypadków Candida innych niż C. albicans w 14 wierszach tabeli 1 sumują się do 448, podczas gdy jej wiersz sumaryczny podaje 507; praca nie wyjaśnia tej różnicy. Żadna z tych liczb nie jest oszacowaniem modelowym.

Wśród potwierdzonych izolatów Candida raportowane oszacowanie z modelu efektów losowych wyniosło 34,98% (95% CI 25,29–46,11%; 14 badań; w pracy podano N=1 508; I²=68,77%). Mianowniki z badań w tabeli 2 sumują się do 1 509, a nie do podanych 1 508.

Wśród izolatów raportowane oszacowania z modeli efektów losowych wyniosły: C. glabrata 16,38% (95% CI 10,72–24,27%; 10 badań, N=1 186; I²=54,94%), C. krusei 4,52% (2,07–9,56%; 10 badań, N=1 186; I²=70,39%), C. tropicalis 4,15% (2,12–7,91%; 11 badań, N=1 370; I²=62,34%) i C. parapsilosis 1,46% (0,61–3,46%; 9 badań, N=1 031; I²=50,72%). Oszacowania dotyczące izolatów mają inny mianownik niż oszacowanie wśród wszystkich kobiet.

Wyniki opisują kobiety w wieku 15–49 lat z uwzględnionych badań w Afryce Subsaharyjskiej. Nie należy przenosić ich jako oszacowań częstości występowania na Polskę lub USA ani wykorzystywać do przewidywania wyniku u jednej osoby. Przegląd nie badał rozpoznawania, nawrotów, odpowiedzi na leczenie ani korzyści z badań przesiewowych.

Wszystkie uwzględnione badania były przekrojowe, a oszacowania z metaanaliz cechowała duża heterogeniczność. Różniły się warunki badań i metody identyfikacji gatunków. Liczby przypadków Candida innych niż C. albicans w 14 wierszach tabeli 1 sumują się do 448, choć jej wiersz sumaryczny podaje 507; mianowniki z tabeli 2 sumują się do 1 509, choć tekst podaje 1 508. Artykuł nie wyjaśnia żadnej z tych rozbieżności.

Wyników dotyczących oporności nie połączono: pięć badań opisywało wrażliwość, stosując różne lub niepodane metody i punkty odcięcia. Nie było pełnych danych o MIC dla poszczególnych gatunków, zinterpretowanych według aktualnych punktów odcięcia EUCAST lub CLSI. Nie metaanalizowano też nawrotów, odpowiedzi na leczenie ani wyników zgłaszanych przez pacjentki; konwencjonalne metody identyfikacji mogą błędnie klasyfikować niektóre gatunki.

Wkład kontekstowy. Przegląd podaje regionalne oszacowania częstości i rozkładu gatunków w Afryce Subsaharyjskiej. Nie określa częstości globalnej ani dla konkretnego kraju, indywidualnego ryzyka czy efektu leczenia; niespójne sumy w tabelach dodatkowo ograniczają wykorzystanie łącznych liczebności.

Brak zmiany praktycznej. Ten regionalny przegląd badań przekrojowych nie zmienia wskazówek klinicznych ani nie określa rozpoznania lub wyboru leczenia dla konkretnej osoby.

Autorzy podali, że nie otrzymali finansowania zewnętrznego, a praca opierała się na współpracy współautorów. Zadeklarowali brak konkurencyjnych interesów.

Oryginalna publikacja (opublikowana 24 lipca 2026 r.).