Leczenie grzybicy pochwy w ciąży — małe badanie azoli

Jedno małe badanie z randomizacją przeprowadzone w Tajlandii porównało dwa konkretne jednorazowe leki dopochwowe u 96 ciężarnych z ostrą kandydozą potwierdzoną mikroskopowo. Po dwóch tygodniach oszacowania wyleczenia klinicznego i mikroskopowego były nieprecyzyjne i wskazywały w różne strony. Badanie nie oceniało równoważności, nie porównywało leczenia doustnego z dopochwowym ani nie ustalało rzadkiego bezpieczeństwa w ciąży, więc nie uzasadnia nowego działania.

Większość porównań ostrego leczenia leżących u podstaw ogólnych zaleceń wyklucza ciążę. To badanie dodaje wąskie, bezpośrednie porównanie wśród ciężarnych, ale jego wielkość i ograniczenia raportowania pozostawiają dużą niepewność.

Jednoośrodkowe badanie z podwójnym zaślepieniem i randomizacją przeprowadzono w szpitalu Siriraj w Bangkoku w Tajlandii. Zbadano 129 osób, wykluczono 29 i przydzielono losowo 100 ciężarnych (po 50 w grupie). Po 2 osoby w każdej grupie utracono z obserwacji przed oceną po 14 ± 2 dniach, dlatego w głównej analizie uwzględniono 96 osób (po 48 w grupie). Uczestniczki miały co najmniej 18 lat, objawy oraz pseudostrzępki w preparacie mikroskopowym.

Przeszkolony personel założył jedną dopochwową globulkę sertakonazolu 300 mg albo jedną dopochwową tabletkę klotrymazolu 500 mg. Głównym wynikiem było zgłaszane przez uczestniczkę ustąpienie wszystkich początkowych objawów po 14 ± 2 dniach; wyleczenie mikroskopowe oznaczało brak pseudostrzępków w preparacie. Udzielono też porad dotyczących stylu życia. Osoby bez wyleczenia mikroskopowego przy pierwszej ocenie otrzymywały cotygodniowe dawki sertakonazolu niezależnie od pierwotnego przydziału, więc późniejsze wyniki nie zachowują początkowego porównania z randomizacji.

Podczas głównej oceny wyleczenie kliniczne wystąpiło u 30/48 (62,5%) osób leczonych sertakonazolem i 24/48 (50,0%) osób leczonych klotrymazolem: różnica wyniosła 12,5 punktu procentowego (95% CI −17,5 do 42,5; p=0,217). Wyleczenie mikroskopowe stwierdzono u 23/48 (47,9%) osób leczonych sertakonazolem i 30/48 (62,5%) osób leczonych klotrymazolem: różnica wyniosła −14,6 punktu (95% CI −44,3 do 15,1; p=0,151). Żaden wynik nie wykazuje równoważności ani lepszego leczenia.

Tabela 2 podaje czas do klinicznego ustąpienia objawów wśród wyleczonych jako 3,1 ± 1,8 dnia przy klotrymazolu i 3,4 ± 2,7 dnia przy sertakonazolu (p=0,848). Streszczenie i opis wyników zamieniają etykiety grup, a osobnych mianowników nie podano, więc ten wynik nie dowodzi szybszego działania żadnego leku. Tabela 2 podaje znaczną satysfakcję u 32/48 (66,7%) osób z grupy klotrymazolu oraz 29/48 (60,4%) z grupy sertakonazolu (p=0,753); streszczenie odwraca kolejność, natomiast tabela i opis wyników są zgodne.

Nie zgłoszono miejscowych ani ogólnoustrojowych działań niepożądanych, ale próba 96 osób nie pozwala wykluczyć rzadkich szkód. Po początkowym wyleczeniu mikroskopowym nawrót odnotowano u 2 osób z grupy klotrymazolu i 4 z grupy sertakonazolu; nie podano mianowników ani odsetków dla tych wyników.

Wyniki ciąży przedstawiono dla 60 osób, które urodziły w szpitalu Siriraj (po 30 w grupie), a nie dla wszystkich 96 analizowanych. Autorzy nie zgłosili statystycznie istotnych różnic. Tabela 3 podaje wiek ciążowy przy porodzie jako 37,9 ± 2,2 tygodnia przy klotrymazolu i 37,9 ± 1,5 tygodnia przy sertakonazolu (p=0,942); małą masę urodzeniową u 2/30 (6,7%) wobec 4/30 (13,3%) (p=0,389), a Apgar poniżej 7 u 2/30 (6,7%) wobec 0/30 (p=0,150). W kolumnie klotrymazolu podano 3 porody przedwczesne, wydrukowane jako 9,7% przy n=30, wobec 4/30 (13,3%) przy sertakonazolu (p=0,654); nie określono mianownika dla 9,7%.

Wyniki opisują dwie konkretne dawki u dorosłych z potwierdzoną ostrą kandydozą w jednym szpitalu w Tajlandii. Nie porównują leczenia doustnego z dopochwowym, nie ustalają ogólnej hierarchii leczenia ani skutków innego produktu czy schematu. Wykluczono zakażenie nawrotowe i kilka grup wyższego ryzyka. Wyniki nie zastępują aktualnych lokalnych zaleceń dotyczących konkretnego produktu.

Badanie było małe; z głównej analizy wyłączono cztery osoby z randomizacji i nie podano wyniku analizy zgodnej z zamiarem leczenia. Autorzy nie wykonali posiewów grzybiczych i wskazali niepewność co do znaczenia ponownego leczenia kierowanego wynikiem mikroskopii. Tylko 60 z 96 analizowanych osób uwzględniono w wynikach dotyczących porodów w szpitalu; pozostałe wyniki ciąży były niedostępne lub ich nie opisano. Te liczby nie pozwalają ustalić rzadkiego bezpieczeństwa dla płodu ani noworodka.

Etykiety grup dla czasu do ustąpienia objawów różnią się między tabelą 2 a streszczeniem i opisem wyników; to omówienie podaje wartości z tabeli 2 i zachowuje nierozstrzygniętą rozbieżność. Streszczenie odwraca również kolejność grup przy satysfakcji, dlatego omówienie korzysta z tabeli 2 i opisu wyników. Wydrukowane 9,7% porodów przedwczesnych nie pasuje do podanej kolumny n=30, a publikacja nie wyjaśnia mianownika. Podano też sprzeczne daty rekrutacji: streszczenie wskazuje czerwiec 2020–maj 2021, a metody czerwiec 2019–styczeń 2021.

Kontekstowe. Badanie daje ograniczony obraz dwóch konkretnych leków miejscowych w ostrej kandydozie w ciąży, populacji zwykle wyłączanej z szerszych porównań. Nieprecyzyjne wyniki i projekt badania nie wykazują równoważności, przewagi drogi podania ani bezpieczeństwa rzadkich zdarzeń.

Brak zmiany praktycznej. Badanie nie zmienia twierdzeń o osobach niebędących w ciąży ujętych w powiązanej mapie dowodów ani istniejących zaleceń bezpieczeństwa dotyczących dokładnego produktu. Nie porównuje leczenia doustnego z dopochwowym i nie uzasadnia nowego zalecenia.

Uniwersytet Mahidol sfinansował otwarty dostęp. Bayer Thailand i Pacific Health Care Thailand przekazały leki; Pacific Health Care wsparło także transport uczestniczek i koszty administracyjne w wysokości 150 000 bahtów. Obie firmy wsparły część kosztów projektu, a dwóch autorów otrzymało od nich honoraria za wystąpienia. Autorzy podali, że firmy nie uczestniczyły w analizie danych ani przygotowaniu manuskryptu; dwie pozostałe osoby zgłosiły brak konkurencyjnych interesów.

Oryginalna publikacja (opublikowana 4 kwietnia 2024 r.).