BadaniaPodsumowanie badania
Reakcja Jarischa-Herxheimera w zakażeniach krętkowych: przegląd z 2017 r.
Przegląd narracyjny opisuje reakcje Jarischa-Herxheimera po antybiotykach stosowanych w kile, boreliozie, leptospirozie i gorączkach nawrotowych; nie zawiera dowodów dotyczących Candidy.
W tej ścieżce
- Obecny temat
- Reakcja Jarischa-Herxheimera w zakażeniach krętkowych: przegląd z 2017 r.Obecnie

Najważniejszy wniosek
Przegląd narracyjny z 2017 r. opisuje reakcję Jarischa-Herxheimera po antybiotykoterapii kilku zakażeń krętkowych. Dokumentuje ten określony kontekst leczenia; nie jest dowodem na reakcję swoistą dla Candidy.
Dlaczego to źródło jest ważne
Przegląd odróżnia reakcje opisywane po antybiotykach w kile, wczesnej boreliozie, leptospirozie i gorączce nawrotowej od twierdzeń o Candidzie lub leczeniu przeciwgrzybiczym.
Badanie i populacja
To przegląd narracyjny, a nie badanie z nową rekrutacją. Obejmuje niedawne opisy przypadków według reguły indeksowania PubMed z lat 1990–2015 oraz starsze publikacje o patogenezie wyszukane przez odsyłacze.
Co analizowano
Przegląd zestawia wcześniejsze doniesienia o częstości, objawach, czasie, nasileniu i możliwych mechanizmach reakcji po antybiotykach w zakażeniach krętkowych. Nie oceniał jednego leczenia ani wspólnej grupy porównawczej.
Wyniki
Raportowana częstość wynosiła od 1% do 100% w nieporównywalnych badaniach. Przykłady: 92/976 przypadków leptospirozy (9%), 50/129 przypadków gorączki nawrotowej odkleszczowej z USA/Kanady (39%) oraz 89/239 wobec 96/199 przypadków z Etiopii po penicylinie i tetracyklinie (37% wobec 48%). Nie są to wyniki łącznego porównania (tabela 1, s. 47; tekst, s. 47–48).
Typowe objawy zaczynały się w ciągu 24 godzin i ustępowały po kilku godzinach, ale czas różnił się między zakażeniami: przy kile zwykle zaczynały się po 4 godzinach i ustępowały po 16; przy gorączce nawrotowej zaczynały się po 1–2 godzinach i ustępowały po 8 (abstrakt, s. 46; omówienie, s. 49). W gorączce nawrotowej autor proponuje szybkie pochłanianie krętków zmienionych przez antybiotyk przez leukocyty wielojądrzaste jako najwcześniejszy prawdopodobny czynnik; stężenia TNF, IL-6 i IL-8 rosły po 2–4 godzinach, co może nasilać, ale nie zapoczątkować reakcję (s. 48–50).
Zastosowanie
Dane u ludzi dotyczą antybiotykoterapii kiły, wczesnej boreliozy, leptospirozy i gorączki nawrotowej. Nie odnoszą się do leków przeciwgrzybiczych, suplementów, restrykcyjnych diet ani twierdzenia o „die-off” swoistym dla Candidy i nie pozwalają przewidzieć reakcji u konkretnej osoby.
Ograniczenia
Przegląd narracyjny łączy różne zakażenia, metody leczenia i projekty badań bez wspólnej definicji reakcji ani łącznej częstości; autor wskazuje, że obserwatorzy stosowali różne kryteria. Proponowany mechanizm opiera się na badaniach krętków i pomiarach w gorączce nawrotowej. Ciężkie wyniki w opisach przypadków nie są porównywalnymi oszacowaniami ryzyka i mogą wynikać także z ciężkiego zakażenia.
Wkład w dowody
Kontekstowy. Przegląd pomaga określić granicę dotyczącą antybiotyków i krętków oraz zestawia niejednorodne częstości; nie wnosi dowodów swoistych dla Candidy ani leków przeciwgrzybiczych.
Zmiana praktyczna
Brak zmiany w praktycznych informacjach o Candidzie. Ten przegląd nie sprawia, że pogorszenie podczas metody reklamowanej jako sposób na „przerost candidy” staje się dowodem korzyści.
Finansowanie i konflikty interesów
W pełnym tekście nie podano informacji o finansowaniu ani konfliktach interesów.
Źródło
Oryginalna publikacja (numer czasopisma opublikowano 11 stycznia 2017 r.; publikacja online: 24 października 2016 r.). Tekst można bezpłatnie przeczytać w PMC; ta strona zawiera odsyłacz i parafrazę.
Rodzaj badania, populacja i wielkość próby
- Rodzaj badania
- Przegląd narracyjny niedawnych przypadków u ludzi i wcześniej opublikowanych badań patogenezy
- Populacja
- Opublikowane opisy i badania dotyczące leczenia antybiotykami kiły, wczesnej boreliozy, leptospirozy i gorączek nawrotowych; nie zrekrutowano nowej populacji.
- Wielkość próby
- Bez nowej kohorty. Przegląd zestawia niejednorodne opisy przypadków, serie, badania prospektywne, badania randomizowane, ankiety i metaanalizy; nie podano łącznej liczby uczestników.
Wyniki
- W różnych badaniach i schematach leczenia częstość reakcji Jarischa-Herxheimera wynosiła od 1% do 100%; autor wiąże tę rozpiętość między innymi z odmiennymi kryteriami obserwatorów. Nie jest to wynik jednej metaanalizy (tabela 1, s. 47; omówienie, s. 46).
- Wczesna borelioza: w tabeli 1 podano wyniki poszczególnych badań od 7% do 30%. W leptospirozie wcześniejszy przegląd odnotował reakcję u 92 z 976 osób leczonych antybiotykami (9%) i jeden zgon; Butler nie ustala, że zgon spowodowała reakcja. W historycznej serii z Malajów po penicylinie reakcję odnotowano u 70 z 84 osób (83%) (tabela 1, s. 47; tekst, s. 47–48).
- W gorączce nawrotowej odkleszczowej w USA i Kanadzie reakcję odnotowano u 50 ze 129 osób z danymi o leczeniu (39%). Metaanaliza sześciu badań z Etiopii podała reakcję u 89 z 239 osób leczonych penicyliną (37%) i u 96 ze 199 leczonych tetracykliną (48%); łącznie odnotowano osiem zgonów wśród 438 osób (tabela 1, s. 47; tekst, s. 48).
- W gorączce nawrotowej autor proponuje, że najwcześniejszym prawdopodobnym czynnikiem jest szybkie pochłanianie przez leukocyty wielojądrzaste krętków zmienionych przez antybiotyk. Po leczeniu stężenia TNF, IL-6 i IL-8 rosły po 2–4 godzinach; w przywołanych badaniach przeciwciała anty-TNF zapobiegały reakcji lub ją łagodziły, co wskazuje na możliwy wpływ cytokin na jej nasilenie, a nie początek (s. 48–50). To proponowany mechanizm swoisty dla zakażeń krętkowych.
- Przegląd opisuje dreszcze, wzrost temperatury i nasilenie wysypki rozpoczynające się w ciągu 24 godzin i ustępujące po kilku godzinach. Czas zależał od zakażenia: przy kile reakcja zwykle zaczynała się po 4 godzinach, osiągała szczyt po 8 i ustępowała po 16; przy gorączce nawrotowej zaczynała się po 1–2 godzinach, osiągała szczyt po 4 i ustępowała po 8 (abstrakt, s. 46; omówienie, s. 49).
Ograniczenia
- Przegląd zestawia częstość reakcji u ludzi w kilku zakażeniach i schematach leczenia.
- Jest narracyjny, a nie systematyczny, i nie opisuje nowej kohorty; uwzględnione opisy przypadków, serie, badania, ankiety i metaanalizy obejmują różne populacje oraz kryteria obserwacji, bez wspólnej definicji przypadku lub łącznego wyniku dla zakażeń.
- Niedawne opisy przypadków włączano, gdy PubMed indeksował je w latach 1990–2015 pod hasłem reakcji Jarischa-Herxheimera, Treponema, Leptospira lub Borrelia; starsze piśmiennictwo o patogenezie zebrano przez odsyłacze bibliograficzne.
- Nie podano szerszego protokołu, formalnych kryteriów włączenia i wyłączenia poza tym zakresem wyszukiwania ani sposobu postępowania z brakującymi danymi.
- Przegląd opisuje ciężkie powikłania narządowe i rzadkie zgony w opisach przypadków oraz starszych badaniach konkretnych zakażeń.
- Opisy te nie są porównywalnymi oszacowaniami ryzyka i nie ustalają, że każdy ciężki wynik spowodowała reakcja, a nie zakażenie podstawowe.
- Proponowany mechanizm opiera się na badaniach eksperymentalnych i pomiarach u osób z gorączką nawrotową.
- Autor uznaje szybką fagocytozę zmienionych przez antybiotyk krętków przez leukocyty wielojądrzaste za najwcześniejszy prawdopodobny czynnik; wzrost cytokin może wpływać na nasilenie, ale pojawia się zbyt późno, by zapoczątkować reakcję (s. 48–50). Jest to mechanizm swoisty dla krętków.
Dotyczy
- Historyczne dane u ludzi o ostrych reakcjach po antybiotykoterapii kiły, wczesnej boreliozy, leptospirozy i gorączek nawrotowych.
- Omówienie proponowanych mechanizmów związanych z lipoproteinami krętków, fagocytozą i cytokinami.
Nie dotyczy
- Kandydozy, leczenia przeciwgrzybiczego, suplementów, restrykcyjnych diet ani rozpoznania „die-off” swoistego dla Candidy.
- Indywidualnego przewidywania, czy reakcja wystąpi, jak będzie nasilona ani co zrobić z leczeniem.
Znaczenie dla obecnego wniosku
Kontekstowy
Przegląd przedstawia kontekst reakcji Jarischa-Herxheimera opisywanej po antybiotykoterapii określonych zakażeń krętkowych. Niejednorodne dane i proponowane mechanizmy nie potwierdzają reakcji swoistej dla Candidy ani nie dotyczą leczenia przeciwgrzybiczego.
Powiązana mapa dowodówWpływ na zalecane postępowanie
Brak zmiany praktycznej w sprawach dotyczących Candidy. Przegląd opisuje reakcje po antybiotykach stosowanych w zakażeniach krętkowych i nie uzasadnia uznawania pogorszenia podczas metody reklamowanej jako sposób na „przerost candidy” za korzyść z leczenia.
Finansowanie i konflikty interesów
- Finansowanie
- W pełnym tekście nie podano informacji o finansowaniu.
- Konflikty interesów
- W pełnym tekście nie podano informacji o konfliktach interesów.
- Data publikacji
- 2017-01-11
Źródła
Zobacz 1 źródło
- The Jarisch–Herxheimer Reaction After Antibiotic Treatment of Spirochetal Infections: A Review of Recent Cases and Our Understanding of Pathogenesis
- Rodzaj źródła
- Inne
- Opublikowano
- 2017-01-11